وصف نوروز در سفرنامه های خارجی، در کتابخانه مجلس

وصف نوروز در سفرنامه های خارجی، در کتابخانه مجلس

بلک بلاگ: سفرنامه های سیاحان خارجی درباره ی ایران، منابعی باارزش جهت مطالعه تاریخ و فرهنگ ایران اند. خاطرات لیدی شیل، زنان ایرانی و راه و رسم زندگی آنان و زیر آسمان ایران از این دست هستند.



به گزارش بلک بلاگ به نقل از مهر، سفرنامه های سیاحان خارجی درباره ی ایران، منابعی باارزش جهت مطالعه تاریخ و فرهنگ ایران و ایرانیان هستند. روز سیزدهم به عنوان آخرین روز از تعطیلات ایام نوروز مراسم خاصی داشته که از دید تیزبین و دقیق سیاحان خارجی دور نمانده، بطوریکه در خاطرات و مشاهدات خود به آن اشاره نموده اند. طبق اعلام روابط عمومی و امور بین الملل کتابخانه مجلس، سه سفرنامه ای که در ادامه معرفی می گردند در کتابخانه مجلس در دسترس علاقه مندان هستند:

«خاطرات لیدی شیل»

مری لئونورا شیل (۱۸۲۵-۱۸۶۹ م.)، همسر وزیر مختار انگلیس کلنل جاستین شیل، در دوره حکومت ناصرالدین شاه قاجار در ایران، در سفرنامه خود با عنوان «خاطرات لیدی شیل» راجع به عید نوروز و روز طبیعت می نویسد: «بسیار بعید انگار این جشن ملی باستانی روزی ملغی شود برای اینکه برگزاری آن در موقعیتی است که در اصل فصل جشن و سرور و شادی همگانی است و باید اعتراف کرد که ایرانیها در مورد برگزیدن جشن سال نو معقول تر و منطقی تر از ما (غربی ها) بوده اند چون آنها بجای آنکه تحویل سال خودرا در وسط زمستان قرار دهند، آنرا طوری انتخاب نموده اند که شروع سال جدیدشان درست در لحظه‌ی ورود خورشید به نیمکره‌ی شمالی و در حقیقت شروع سال خورشیدی باشد.
در چنین روزی همه افراد خانواده لباس نو می پوشند و اطراف یک سفره می نشینند. در وسط خوراکی ها نیز یک ظرف پر از آب می گذارند و تصور می کنند که درست در لحظه‌ی عبور خورشید از خط استوا، بر اثر لرزه ای که در کره‌ی زمین حادث می شود آب داخل این ظرف تکان می خورد. در این لحظه همه‌ی اعضاء خانواده یکدیگر را در آغوش می گیرند و سال خوشی را برای هم آرزو می کنند. صفا و صمیمیت و سادگی این مراسم تا حدی نمایانگر روحیات و خصوصیات اخلاقی ایرانی هاست».
خانم شیل در توصیف روز سیزدهم فروردین می افزاید: «مردم ایران معتقدند که نحوست روز سیزدهم فروردین دامنگیر کسانی می شود که این روز را در منزل به سر برند. به همین دلیل در این روز تمام مردم، پیاده و سواره برای تفرج به باغ های اطراف شهر می روند.»

«زنان ایرانی و راه و رسم زندگی آنان»

کلارا رایس (۱۸۶۶-۱۹۵۲ م.) زنی انگلیسی و همسر یکی از میسیونرهای مذهبی ساکن جلفای اصفهان بود که در مجموع چهار بار به ایران سفر کرد. سفرنامه او با عنوان «زنان ایرانی و راه و رسم زندگی آنان» خاطرات حضورش در اوایل حکومت پهلوی اول در ایران است. از نظر رایس، نوروز باستانی ایرانیان، رویدادی جذاب و به یادماندنی است برای اینکه در این ایام روح بهار در فضا و کشتزارها گشت می زند. همه لباس نو بر تن می کنند، خانه تکانی می کنند و برای این ایام تدارک می بینند. آنها تخم مرغ بر آینه می گذارند و آینه را بر سطحی مستوی (مسطح) قرار می دهند و تصور می کنند در لحظه تحویل سال می چرخد. در روز طبیعت همه می خواهند به بیرون از شهر بروند و چندساعتی را در باغی بگذرانند. ایرانی طالب لذت و شادی است و هرچه هم این شادی ساده باشد از آن لذت می برد.»

«زیر آسمان ایران»

سفرنامه «زیر آسمان ایران» به قلم هرمن نوردن (۱۸۷۱-۱۹۳۱ میلادی)، در سالیان پس از جنگ جهانی اول نوشته شده و همچون سفرنامه خانم کلارا رایس، مربوط به دوره پهلوی اول است. نوردن به زیبایی ایام عید نوروز را توصیف کرده و می نویسد: «نوروز، سال نو ایرانیان و بزرگترین عید ملی آنهاست. همه ایرانیان در این جشن بزرگ شرکت می کنند. مدت این عید سیزده روز است و تشریفات آن یادبود سنت های دیرینه است. همه چیزهای کهنه به دور افکنده می شوند. منازل پاکیزه می شوند و برای صرف شام همه افراد فامیل دور هم جمع می شوند. مردم همه چراغ های خانه را تا بامداد روشن نگه می دارند تا در ضمن سال جدید ظلمت به خانه راه نیابد. نهار سیزدهمین روز را ضمن برگزاری جشن، در باغ ها و چمنزارهای خارج از شهر صرف می کنند تا هم خستگی از جسم خود پاک کنند و هم برای شروع سال پیش رو آماده می شوند.»



منبع:

0.0 از 5
1404/01/14
15:53:38
16
تگهای خبر: سرور , سفر , شركت , كتاب
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
X

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۷ بعلاوه ۲
پربیننده ترین ها

پربحث ترین ها

جدیدترین ها